..

εχετε σταματησει να με νοιωθετε πιστευω, εκτος απο μια. ξερετε ποιοι τωρα που θα διαβασετε την αναρτηση. μα το Θεο, δεν εχω καταλαβει πως αλλαξαν τοσο οι καταστασεις! δε θα το αναλυσω πολυ. απλα πρωτον να μην απορριπτεις κατι επειδη δε το χεις νιωσει και δευτερον να σεβεσαι αυτον που εχεις απεναντι σου γιατι δε ξερεις τι μπορει να νιωσει και πως μπορει να ειναι εκεινη τη στιγμη. και δεν ειναι θυσια, ειναι ανθρωπινη συμπεριφορα, απ αυτη που θα πρεπε να χεις μαθει σπιτακι σου.

τα διαφορετικα χρωματα κλπ αναφερονται και σε διαφορετικα ατομα

κοιτα φιλε μου επειδη μου βγενουν παρορμητικα δε θα νοιαστω για ορθογραφιες.

γαμωτο, ειμαι αυτη που ειμαι! αγαπαω με περιεργο τροπο, δενομαι με περιεργο τροπο, ειμαι ιδιαιτερη σαυτα ΚΑΙ ΝΑΙ ΓΟΥΣΤΑΡΩ ΤΗ ΦΑΣΗ ΜΟΥ! Και μεκνευριζει που ειστε ολοι μονο για τον εαυτο σας! και καλα γιατι μπορω! παρταρχιδια μου babe, ολοι μπορουμε αλλα καποιοι εχουμε τη νοημοσηνη να μη το κανουμε! το οτι κινουμαι με ενα συγκεκριμενο τροπο δε σημαινει οτι μπορεις να με παρεξηγεις! ΑΠ ΤΟ ΝΑ ΜΕ ΕΡΜΗΝΕΥΕΙΣ ΜΟΝΟΣ ΣΟΥ, ΡΩΤΑ ΜΕ ΝΑ ΣΟΥ ΠΩ!
και οταν λεω οτι ειμαι αυτη που ειμαι, εννοω οτι αμα γουσταρω θα στα φερω πανω κατω! παρτο χαμπαρι, αν ηθελα να σε προσεγγισω διαφορετικα πρωτον, θα το χα κανει πολυ καιρο τωρα, δευτερον, θα το χες καταλαβει σε πολυ ασχημο βαθμο και τριτον, θα σε ειχα. οποτε να μη ξανακουσω ηλιθιοτητα.
επισης, ναι οκ, ισως να πιστευεις οτι ειναι λαθος μου να αγαπαω και να δινομαι και τελος παντων να ειμαι ανθρωπος που χρειαζεται αυτο το συναισθημα. αυτο να αφησεις να το κρινω μονη μου, γιατι ειναι ακρως καλυτερο απ το ηλιθιο υφακι που αντιμετωπιζω.
now get a life και ασε με ησυχη!


LIVE AND LET THE OTHERS LIVE.

κειμενο ισως χωρις συνοχη

εχω καιρο να γραψω.. τοσο πολυ που δυσκολα θα μπορουσα να πω, εστω να αναφερω περιληπτικα οσα εχουν γινει στη ζωη μου. τελιωσε το σχολειο και νιωθω τοσο περιεργα! δε ξερω αν ειμαι χαρουμενη η οχι. δε ξερω καν τι θα πρεπε να ειμαι.! απ τη μια ειμαι οκ γιατι εχω μπροστα μου ενα ολοκληρο καλοκαιρι να κανω ο,τι γουσταρω και απ την αλλη λυπαμαι, που ατομα που αγαπω τοοσο δε θα ναι μαζι μου του χρονου!
http://www.youtube.com/watch?v=IcsVPis1iNs

χτες ηταν η μερα που πρωτη μου φορα μετανιωσα που ειπα κατι για μενα σε φιλο μου. βασικα μαλλον θα πρεπε να καταλαβω πως δε θα με καταλαβαινε, οπως και γω δεν καταλαβαινα αλλους παλιοτερα. αλλα τελος παντων.

σε λιγες μερες ειναι επισης η 21 ιουνιου, που και καλα θα ναι απ τις ωραιες μου μερες. και καλα ελπιζω δηλαδη!

και που λες αποφασισα this βλακεια to be like an uncommon ημερολογιο :ρ
και βασικα δε με νοιαζει που ειναι κατι δημοσιο, γιατι ουτος η αλλως και ανεκαθεν ημουν ανοιχτο βιβλιο. και μπορει να εχω εντονο το στοιχειο του δραματος σαν ανθρωπος αλλα δεν κρυβω, ουτε αυτα που ωιωθω, ουτε αυτα που σκεφτομαι. οσες φορες εχω μιλησει μεσα απ την καρδια μου και χωρις πολλα σχεδιασματα καταφερα περισσοτερα απ οταν το σκεφτομουν. και αφου μπορεις να γυρισεις καθε μου σελιδα και να τη διαβασεις, τι περισσοτερο και τι λιγοτερο θα δωσει αυτο το blog? μονο το εξωφυλλο δε μπορεις να δεις. και να μπορουσες να το κοιταξεις, δε θα εβγαζες ακρη, γιατι δεν εχει ονομα! το λες οπως θες.

more than a feeliiing (8)