Όταν οι άνθρωποι βλέπουν ότι ταιριάζουν μεταξύ τους, αρχίζουν να κάνουν στενή παρέα. Όλα ξεκινάνε από τυχαία γεγονότα: μπορεί κάποιος με τον οποίο δεν είχατε μιλήσει ποτέ στο παρελθόν ξαφνικά να ενδιαφερθεί για σένα, ρωτώντας για παράδειγμα τι είχες και δεν πήγες κάπου. Μπορεί να γνωριστείτε μέσω τρίτου. Μπορεί-όπως πολύ απλά κάνουν τα μικρά παιδιά-να αρχίσετε την κουβέντα. Στην αρχή, όταν βλέπεις τα κοινά, σε πιάνει ενθουσιασμός, δε θες να σταματάτε να μιλάτε μέχρι να εξαντληθούν όλα τα εφήμερα θέματα, σε ξετρελαίνει η παρέα! Και όταν έχετε μάθει πολλά πλέον ο ένας για τον άλλο αρχίζετε να βοηθιέστε στα διάφορα. Γιατί οι φίλοι είναι για να στηρίζουν ο ένας τον άλλο, όταν ο ένας λυπάται για κάτι ο άλλος να τον παρηγορεί και να του δίνει δύναμη… Είναι για τις χαρές και τις λύπες, για τα εύκολα και τα δύσκολα! Και όσο πιο πολλά μοιράζεστε τόσο πιο κοντά έρχεστε, γίνεστε αυτό που λέμε κολλητοί. Χρειάζονται από εβδομάδες μέχρι και χρόνια για να γίνει κάτι τέτοιο! Αρκεί μόνο να αφοσιώνεστε στη φιλία σας .
Πολλές φορές όμως κρίνουμε λάθος, εμπιστευόμαστε λάθος άτομα, ανοιγόμαστε εκεί που δεν πρέπει , εκεί που θα πληγωθούμε. Υπάρχουν πολλές περιπτώσεις και παραδείγματα: μπορεί ότι λέτε μεταξύ σας, την επόμενη μέρα να το ξέρει όλος ο κόσμος! Ή μπορεί να σου βάζει λόγια για κάποιον άλλο, πραγματικό φίλο σου. Και συ στην τελευταία περίπτωση τι κάνεις; Άμα δεν έχεις μάθει να εκτιμάς σωστά καταστάσεις, αν δεν έχεις μάθει να εξετάζεις όλες τις πλευρές και να ακούς όλες τις εκδοχές πετυχαίνεις αυτό που ο άλλος ήθελε: να πληγώσεις άλλους, να μείνεις μόνος σου. Πολλές φορές βρίσκουν το αδύναμο σημείο σου, χτυπάνε εκεί και μετά δεν ανέχεσαι καν να σου μιλάει ο άλλος, θες να ξεχάσεις ό,τι ζήσατε… Δε μπορεί ο φίλος σου να κάνει κάτι πια λοιπόν… Όλα κρίνονται από εσένα. Δε μένει παρά να σκεφτείς πως νιώθει ο άλλος: μπερδεμένος, πληγωμένος, σαστισμένος… Όμως πολλές φορές απλά δε σε νοιάζουν τα αισθήματά του. Γιατί έχεις πληγωθεί κι εσύ. Ποτέ δε βλάπτει όμως να λες την αιτία και να τον ρωτάς, μπορεί και να ανακαλύψεις έτσι την «πλεκτάνη» του δήθεν φίλου σου που σε γέμισε ψέματα ελπίζοντας ίσως να στερηθείς όλους τους πραγματικούς σου, διώχνοντάς τους. Μετά βέβαια, μόλις η αλήθεια αποκαλυφθεί, δεν ξέρεις ποιον να εμπιστευθείς, μη φοβάσαι όμως, αυτοί που σε αγάπησαν θα φανερωθούν να σε βοηθήσουν και ας τους πλήγωσες. Γιατί έτσι είναι οι φίλοι! Βοηθιούνται πάντα. Βλέπεις, η φιλία στηρίζεται στην αγάπη. Και η αγάπη ποτέ δε σβήνεται. Νομίζεις για λίγο πως ίσως χάθηκε, μα μετά από κάποιο καιρό βγαίνει πάλι στην επιφάνεια… Δε μπορεί ποτέ να χαθεί..
